La réglementation internationale du travail forcé et l’application de la « clause coloniale » au Congo belge (1930-1960)

De regulering van dwangarbeid door de Internationale Arbeidsorganisatie was een van de uitdagende kwesties waarmee de organisatie te maken kreeg. Het moeizame opstellingsproces van het Verdrag betreffende dwangarbeid (nr. 29) en de daaruit voortvloeiende bepalingen illustreren deze moeilijkheden. Een van de belangrijkste kenmerken van dit verdrag is de koloniale clausule. Dit artikel biedt een kritische analyse van deze clausule, die een dubbele beperking inhoudt van het internationaal arbeidsrecht dat van toepassing is op dwangarbeid, zowel op persoonlijk als op territoriaal vlak. Dit artikel biedt een grondige analyse van de manier waarop de koloniale clausule door België werd toegepast op Belgisch Congo.  Het belicht daarmee de tekortkomingen ervan, die België in staat hebben gesteld om de “inheemse bevolking” van Belgisch Congo te blijven onderwerpen aan bepaalde vormen van dwangarbeid die, zonder de toepassing van de koloniale clausule, in strijd zouden zijn met Verdrag nr. 29 inzake dwangarbeid.